Ξεκίνησε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στο αθλητικό γυμνάσιο και έβγαλε το πρώτο δελτίο σε ηλικία 14 χρονών στην Καλλινίκη. Από τότε μέχρι σήμερα έχει διανύσει 18 χρόνια καριέρας σε γήπεδα εντός & εκτός νομού. "Ζει" τον κάθε αγώνα "έντονα" και προσπαθεί να το μεταδώσει στους συμπαίχτες του, γιατί δεν του αρέσει να χάνει. Τα "δίνει όλα" κάθε Κυριακή και αυτό φαίνεται στο γήπεδο. Αυτός είναι ο Γιώργος Μάνος, ο "φυσικός" αρχηγός του ΠΑΣ Φλώρινα, για πολλούς η "ψυχή" της ομάδας.
ΕΡ: Γιώργο είσαι από τους πιο έμπειρους ποδοσφαιριστές στον ΠΑΣ Φλώρινα, με μια καριέρα που έχει ξεκινήσει αρκετά χρόνια πριν. Μπορείς να μας κάνεις μια μικρή "αναδρομή" της καριέρας έως τώρα;
Γ.Μ: Το πρώτο μου δελτίο το έβγαλα στην Καλλινίκη το 1991 και εκείνη την σεζόν είχαμε πάρει το πρωτάθλημα και ανεβήκαμε στην Δ' Εθνική. Την επόμενη σεζόν κάνω 10-12 παιχνίδια στην Δ' Εθνική, με τότε προπονητή τον Γιάννη Γύτση. Η ομάδα έπεσε και έμεινα άλλα δύο χρόνια στην Καλλινίκη, μια σεζόν που θυμάμαι ότι δεν είχαμε βγει κατηγορία για 2 βαθμούς (το είχε πάρει ο Μελιτέας). Την σεζόν 1995-'96 πήγα στο Μεσονήσι, με προπονητή πάλι τον Γιάννη Γύτση. Η Αστραπή τότε είχε συγκεντρώσει ένα πάρα πολύ καλό υλικό, ήταν στο Β' τοπικό (πήρε με ρεκόρ βαθμών την άνοδο) αλλά με πολλές "βλέψεις" και "προσδοκίες" από την τότε διοίκηση ώστε να γίνει μια ομάδα που θα φτάσει στην Δ' Εθνική. Εκείνη την εποχή ήμουν μέλος της Εθνικής παίδων και νέων για τέσσερα χρόνια. Είχα πάει σε τουρνουά στο Ισραήλ, Τουρκία, Σλοβακία, Κύπρο σε τουρνουά που διαρκούσαν 10-15 μέρες με διεθνή παιχνίδια. Εδώ έχω παίξει σε πανευρωπαϊκό στο Καραϊσκάκη με Αγγλία και Ρουμανία με συμπαίχτες τότε στην Εθνική τον Καφέ, τον Πατσατζόγλου, τον Λουμπούτη, τον Κυριαζή και άλλους που κάνανε μετέπειτα καριέρα. Αυτό βοήθησε και στην μεταγραφή μου την επόμενη χρονιά στην Κοζάνη, τότε που είχε πέσει από την Γ' στην Δ' Εθνική και είχε αναλάβει ο τότε Δήμαρχος, ο Κουκουλόπουλος, φέρνοντας μεγάλα ονόματα στην ομάδα (ανάμεσα τους και ο Μιχάλης Αλεξιάδης). Εκείνη την χρονιά η Κοζάνη κάνει ρεκόρ πόντων στην Δ' Εθνική βγαίνοντας πανηγυρικά στην Γ' Εθνική και εγώ είχα κάνει γύρω στα 17 παιχνίδια βασικός (18 χρονών τότε) με προπονητή τον Αλέκο Παπαδόπουλο. Έμεινα άλλα τέσσερα χρόνια στην Κοζάνη, συνολικά δηλαδή πέντε (1 χρόνο Δ' και 4 στην Γ' Εθνική) όπου δύο από αυτά έκανε πρωταθλητισμό, Εκεί έζησα τα καλύτερα επαγγελματικά μου χρόνια, με πολύ καλούς συμπαίχτες που πολλοί συνεχίζουν και τώρα να παίζουν επαγγελματικά. Την τελευταία χρονιά η ομάδα έπεσε και έχοντας κάποια οικονομικά προβλήματα με την διοίκηση, με άφησαν ελεύθερο και μέχρι τον Οκτώβριο δεν είχα ομάδα (τον άφησαν Αύγουστο ελεύθερο). Τότε μίλησα με τον πρόεδρο της Καστοριάς, με προπονητή τότε τον Αλέξη Αλεξίου (τωρινός προπονητής της Εθνικής Νέων) και έκλεισα. Εκείνη την χρονιά στην Δ' Εθνική πήγαμε στα μπαράζ και ανεβήκαμε στην Γ' Εθνική όπου έμεινα άλλο έναν χρόνο (μαζί με τον αδερφό του Παντελή εκείνη την χρονιά) σε επαγγελματική κατηγορία. Την επόμενη σεζόν είχα πάει να μιλήσω με την Δόξα Δράμας, ήμουν και φρέσκο - αρραβωνιασμένος εκείνη την εποχή, και την ίδια μέρα με πήρε τηλέφωνο ο Γιάννης ο Γύτσης και μου είπε "μάζευτα και έλα εδώ στο Αρμενοχώρι". Τότε επέστρεψα στην Φλώρινα μετά από 7 χρόνια (σεζόν 2003-'04), στον Ηρακλή που πήγαινε για πρωτάθλημα.
ΕΡ: Τι συνάντησες στην Φλώρινα μετά από αυτά τα χρόνια που έλειπες;
Γ.Μ: Είδα ότι δεν είχε αλλάξει τίποτα, όπως ήταν τα πράγματα μόλις έφυγα, έτσι τα βρήκα όταν γύρισα. Έκανα το "αγροτικό" μου άλλη μια χρονιά (δεύτερη) στο Αρμενοχώρι, που δεν καταφέραμε να βγούμε και την επόμενη πήγα στο Πέρασμα στην Δ' Εθνική. Η ομάδα δεν μπόρεσε να κρατηθεί, παρόλο που είχε κάποιους αξιόλογους παίχτες. Τότε αποφάσισα για πρώτη φορά να φορέσω την φανέλα του ΠΑΣ Φλώρινα, που δεν είχα αγωνιστεί ποτέ, την περίοδο 2006-'07. Εκείνη την χρονιά η ομάδα είχε ανέβει στην Δ' Εθνική, με προπονητές τον Τάκη Παπαθανασίου και τον Κώστα Δούμτση και συμπαίχτες τον Μακράκη (αγωνίζεται τώρα στην Νίκη Βόλου), τον Κυρκόπουλο (αγωνίζεται στην Καστοριά), τον Θοδωρή Γλούφτση, τον Μπαμπάρη (που ήταν φαντάρος), τον Φαρμάκη για να σου πω τους πιο έμπειρους. Εκείνη την χρονιά είχε στόχο ο ΠΑΣ να σωθεί, γιατί τα τελευταία χρόνια η ομάδα ήταν "ασανσέρ" ανέβαινε και έπεφτε. Τα απήγαμε πολύ καλά, μάλιστα τον Δεκέμβριο είχαμε φτάσει και στην πρώτη θέση και σωθήκαμε πολύ "άνετα". Τη επόμενη σεζόν υπήρχε το υλικό, ήρθαν και κάποιες προσθήκες (Π.Μάνος, Αναστασιάδης, Ιωαννίδης, Λουκάς, Φωτεινός κ.α.) και αισιοδοξούσαμε πως θα πάμε ακόμα καλύτερα, δηλαδή για πρώτη τριάδα αλλά τελικά η ομάδα κινδύνεψε. Ήμασταν σε ένα πάρα πολύ δύσκολο όμιλο, με Πυρσό Γρεβενών, Τρίκαλα με 18 ομάδες όπου πέφτανε οι έξι. Είχαμε πολλά άτυχα αποτελέσματα, σε παιχνίδια που θεωρητικά μπορούσαμε να τα πάρουμε και έτσι δυσκολευτήκαμε.
ΕΡ: Και φτάνουμε στην φετινή χρονιά, η τρίτη σου στον ΠΑΣ Φλώρινα. Πως ξεκίνησε Γιώργο η φετινή σεζόν;
Γ.Μ: Η ομάδα ξεκίνησε με μεγάλες φιλοδοξίες, στόχος το πρωτάθλημα, γίνονται κάποιες μεταγραφές, παίρνουμε προπονητή τον κ. Μαυροδήμο και μπαίνουμε στο πρωτάθλημα με τις μεγάλες φιλοδοξίες. Κατά την γνώμη μου, όλα ωραία αυτά που έγιναν και πως ξεκίνησαν. Καταρχήν η ομάδα έκανε φιλικά με μεγάλες ομάδες μετά από πολλά χρόνια αν και κάπως νωρίς (μόλις την δεύτερη μέρα προετοιμασίας). Ήταν ένα βήμα διαφορετικό από τις προηγούμενες χρονιές, συναγωνιστήκαμε με παίχτες από μεγαλύτερες κατηγορίες να δούμε τις δυνατότητες μας, κάναμε το φιλικό στην Αλβανία, ένα διεθνές φιλικό παίζοντας με μια πάρα πολύ καλή ομάδα (Α' Εθνικής), μια ωραία εμπειρία. Αναβάλετε το πρωτάθλημα και πάμε πέντε μέρες προετοιμασία στην Κλεισούρα, με διπλές προπονήσεις. Μετά από πολλά χρόνια, ίσως δέκα, η ομάδα κάνει προετοιμασία εκτός Φλώρινας και γενικά φαινόταν ότι κάτι καλύτερο γίνεται. Εγώ προσωπικά με όλα αυτά θυμήθηκα τα επαγγελματικά μου χρόνια, ένιωσα ξανά "ποδοσφαιριστής", με την προετοιμασία μας, τα ξενοδοχεία μας, τις διπλές προπονήσεις, τα φιλικά μας, πράγματα τα οποία δεν είχαμε ζήσει εδώ στην Φλώρινα. Μου άρεσε πολύ όλο αυτό πως ξεκίνησε.
ΕΡ: Μετά όμως ξεκίνησε το πρωτάθλημα…
Γ.Μ: Ναι, δεν ξεκινήσαμε όπως προσδοκούσαμε όλοι, είχαμε κάποια άτυχα αποτελέσματα, την πρώτη αγωνιστική με Κοζάνη και με Αλεξάνδρεια που μας πήγαν κάπως πίσω.
ΕΡ: Τι πιστεύεις ότι έφταιξε για το κακό ξεκίνημα;
Γ.Μ: Κοίτα, όταν δεν πάει καλά μια ομάδα φταίνε όλοι, από τον ποδοσφαιριστή, τον προπονητή μέχρι και την διοίκηση. Σαν Γιώργος, βλέποντας τα πράγματα καλύτερα από μέσα, θα έριχναν το μικρότερο μερίδιο ευθύνης στους ποδοσφαιριστές. Από την άποψη ότι οι ποδοσφαιριστές, τόσο μπορούσανε, τόσο παίζανε. Δεν φταίει τώρα ο παίχτης που ήταν "ισάξιος" ή ακόμα και "κατώτερος" από αυτόν που έφυγε την περασμένη σεζόν και του ζητάν περισσότερα πράγματα. Δεν ευθύνονται αυτοί που ήρθαν, κάποιος τους διάλεξε και τους έφερε. Αυτές ήταν οι δυνατότητες τους δεν μπορούσαν να δώσουν κάτι παραπάνω.
ΕΡ: Εκφράστηκαν πάντως παράπονα απ' όλες στις πλευρές. Από την διοίκηση ότι οι ποδοσφαιριστές δεν ανταποκρίθηκαν σε αυτό που έπρεπε και από τους ποδοσφαιριστές πως η διοίκηση δεν ήταν πολύ κοντά. Ποια είναι η άποψη σου;
Γ.Μ: Όντως αυτό πάει "μπαλάκι" με τις ευθύνες. Η ευθύνη είναι συλλογική. Όσον αφορά το αν δεν ανταποκρίθηκαν οι ποδοσφαιριστές, το είπα και πριν, αυτά μπορούσαν, αυτά έδωσαν, ότι μπορούσαν έπαιξαν. Να σου πω εγώ σαν ποδοσφαιριστής την άλλη άποψη που ακούστηκε. Δεν ήθελα εγώ να βλέπω στα αποδυτήρια συνέχεια τον πρόεδρο για να πω ότι είναι κοντά μας, θέλω όμως να βλέπω έναν άνθρωπο "υπεύθυνο" που θα είναι συνέχεια στα αποδυτήρια και κοντά μας. Δεν θέλω όταν χάνει η ομάδα να έρχεται και να μου "γκρινιάζει" ο "τάδε" παράγοντας και όταν νικάει, να μπαίνει πάλι να "χειροκροτά" και να με "επαινεί". Εγώ τον παράγοντα τον θέλω να με στηρίξει στα δύσκολα, όταν χάνει η ομάδα. Όταν κερδίζει όλα είναι "μέλι γάλα", όλοι είμαστε χαρούμενοι, τι να έρθει να μου πει; Μπράβο; Αυτό δεν είχαμε σαν ομάδα φέτος, έναν άνθρωπο που θα είναι κοντά στους παίχτες και στις δύσκολες στιγμές.
ΕΡ: Η αλήθεια είναι όμως πως μπήκανε όμως κάποια λεφτά στην ομάδα φέτος.
Γ.Μ: Ναι ακούγονται πολλά στην Φλώρινα ότι "πέσανε" λεφτά και εκεί τα στηρίζουν όλα. Να σας πω από την εμπειρία μου σαν ποδοσφαιριστής, αυτά τα λεφτά για την Φλώρινα μπορεί να είναι αρκετά, αλλά σε ομάδες άλλων νομών (και άλλων ομίλων της Δ' Εθνικής) που πάνε για πρωτάθλημα αυτά τα λεφτά είναι λίγα. Στον δικό μας όμιλο, όντως δεν υπάρχουν μεγάλοι οικονομικοί "πόροι".
ΕΡ: Η φετινή ομάδα είχες τις δυνατότητες να πάρει το πρωτάθλημα;
Γ.Μ: Η ομάδα έτσι όπως ήταν φέτος όχι, με δυο - τρεις προσθήκες "ουσιαστικές" σε θέσεις που "πονούσε", τότε ναι θα μπορούσε να βγει γιατί φέτος ούτε η Κοζάνη, ούτε η Αλεξάνδρεια ξεχώρισαν. Ήμασταν "ίσοι" με μικρές διαφορές. Στην Φλώρινα μετά από σχεδόν 12 χρόνια η ομάδα πάλι είχε σαν στόχο το πρωτάθλημα, αλλά φυσικά αυτό δεν γίνεται από την μια μέρα στην άλλη. Καταρχήν αν δούμε πιο "βαθιά" από τις υποδομές, εμείς δεν είχαμε γήπεδο να κάνουμε τις προπονήσεις. Πηγαίναμε στο βοηθητικό, το οποίο κατά την γνώμη μου δεν είναι γήπεδο. Κάνουν τρις ομάδες προπονήσεις και είναι σε άθλια κατάσταση. Στην αρχή πηγαίναμε στην Καλλινίκη, μετά στο Νέο χωριό, είναι μεγάλο πρόβλημα το γηπεδικό για μια ομάδα που θέλει να κάνει πρωταθλητισμό. Οι εγκαταστάσεις του Δ.Α.Κ. είναι πάρα πολύ καλές, αλλά τι να το κάνω αν μπαίνω μια φορά την Κυριακή να παίξω.
ΕΡ: Τι πιστεύεις ότι έφταιξε και η ομάδα βγήκε εκτός στόχου;
Γ.Μ: Πολύ απλά, έφταιξε το γεγονός πως "κάποιοι" δεν ήταν έτοιμοι για πρωταθλητισμό, δεν άντεχαν αυτή την "πίεση". Είτε αυτοί είναι ποδοσφαιριστές, είτε παράγοντες. Δεν μπορούμε να ρίχνουμε ευθύνες στους πιτσιρικάδες, που από το τοπικό χωρίς να έχουν παιχνίδια στην Δ' Εθνική, να τους ζητάμε να νικάνε κάθε Κυριακή και να βγάλουνε την ομάδα. Εδώ ήταν λίγοι σε ποσότητα και δεν μπορούσαν να βγάλουν όλο το πρωτάθλημα. Ένα μεγάλο λάθος ήταν πως η ομάδα "φορτώθηκε" μεγάλους & έμπειρους παίχτες σε θέσεις που δεν χρειαζότανε και αυτές που χρειαζότανε μείνανε "κενές". Όταν έχεις έξι στόπερ και δεν έχεις χαφ, όταν δεν έχεις μικρούς και έχεις 15 μεγάλους τι να πω. Φτάσαμε σε σημείο οι "μεγάλοι" να "σκοτώνονται" στην προπόνηση για να διεκδικήσουν μια θέση στην εντεκάδα και οι μικροί να είναι "ψιλοαδιάφοροι" γιατί ξέρανε πως θα παίξουνε και έτσι δεν υπήρχε και το κίνητρο να δώσουν το "κάτι παραπάνω".
ΕΡ: Η ομάδα άλλαξε τρεις προπονητές μέσα σε μία σεζόν, επηρέασε την συνολική εικόνα της;
Γ.Μ: Αυτό είναι το χειρότερο πράγμα για ένα ποδοσφαιριστή, γιατί ξεκινάει με έναν προπονητή, μέχρι να μάθει το σύστημα του, το πώς σκέφτεται, το πώς θέλει να παίζει η ομάδα, έρχεται ο επόμενος. Αυτό τα αλλάζει "όλα", θέλει να βάλει το δικό του σύστημα και ο παίχτης πρέπει να τα "ξεχάσει" όλα τα προηγούμενα. Τελειώνει αυτός, έρχεται ο άλλος με την δικιά του "φιλοσοφία" και ο ποδοσφαιριστής μέσα σε μία χρονιά πρέπει να "ξεχάσει" αυτά που έκανε στην αρχή, στην μέση και να κάνει άλλα τώρα. Άλλοι προπονητές εργάζονται χρόνια σε μία ομάδα με τους ίδιους παίχτες, για να γίνει "ομάδα". Εμείς ξαφνικά με 15 νέες μεταγραφές και τρεις αλλαγές προπονητών, τι ομάδα να κάνουμε; Είναι δύσκολο.
ΕΡ: Θα μπορούσες να μας πεις δύο λόγια για τον κάθε προπονητή;
Γ.Μ: Ο κ.Μαυροδήμος δούλευε πολύ, αλλά γέμιζε με άγχος τους παίχτες. Μας έλεγε τόσα πολλά για κάθε αντίπαλο, που κάποιοι ποδοσφαιριστές, πιο άπειροι, "φοβόντουσαν". 'Έλεγε ο τάδε είναι πολύ καλός, ο άλλος πολύ καλός για τους αντιπάλους και αναρωτιόμασταν με ποιον παίζουμε; Με την Μπαρτσελόνα; Δεν μας βοηθούσε στην ψυχολογία. Τώρα ο κυρ Γιάννης (Γκαμπέτας), πολύ καλός δούλευε πολύ την τακτική, αλλά είχε πολύ άσχημο τρόπο απέναντι στους παίχτες. Δεν μιλάμε για "βρίσιμο", αυτό δεν το έκανε, αλλά "μείωνε" συνέχεια κάποιους ποδοσφαιριστές με την συμπεριφορά του. Άρα έκανε γενικότερα κακό στην "ψυχολογία" που είναι το Α και το Ω για έναν ποδοσφαιριστή. Έκανε πολύ κακό και ο τρόπος που αποχώρησε με αυτά που ανέφερε στο ραδιόφωνο και στις εφημερίδες, στην ομάδα. Ήταν άσχημος τρόπος. Ο κ.Τσαλουχίδης έδωσε στην ομάδα αυτό που έλειπε, δηλαδή "ψυχολογία" και γενικότερα ένα άλλο "αέρα". Έχει μεγάλη προσωπικότητα και τον κοιτάς με "δέος", τον ακούς και είναι πολύ σημαντικό που ένας τέτοιος άνθρωπος μας πίστεψε και μας στήριξε "ψυχολογικά". Αυτό είναι το σημαντικότερο, να σου περνάει καλή "ψυχολογία" τότε όλα θα "βγαίνουν" στο γήπεδο, αν όμως τον "φορτώνεις" με το άγχος, την "πίεση", μήπως κάνει το λάθος και του "φωνάξει" ο προπονητής, όλα έρχονται "μπούμεραγκ". Τώρα ακόμα και στις προπονήσεις όταν κάποιος κάνει κάποιο λάθος, ο κ.Τσαλουχίδης του λέει "δεν πειράζει" και του δίνει την δυνατότητα να συνεχίσει να "παλεύει" για να διορθώσει το λάθος του. Σου δίνει τον "αέρα" ότι θα σε στηρίξει. Ο ίδιος μας είπε "συνεχίστε" για να αποδείξετε ότι δεν φταίγατε για το ότι η ομάδα βγήκε εκτός στόχου.
ΕΡ: Αν είχε έρθει δηλαδή πιο νωρίς ο Γιώτης Τσαλουχίδης, η ομάδα πιστεύεις τώρα θα είχε άλλη πορεία;
Γ.Μ: Δεν το ξέρω, αλλά το πιστεύω. Αν ερχόταν παράδειγμα τον Δεκέμβριο αντί του κ.Γκαμπέτα, με αυτό τον "αέρα" που έχει και στον "μεταδίδει" πιστεύω πως η ομάδα θα μπορούσε ένα πάει καλύτερα.
ΕΡ: Θα μπορούσε η ομάδα να στηριχτεί σε αυτόν για την νέα σεζόν;
Γ.Μ: Καταρχήν αυτό δεν εξαρτάτε από τον ίδιο, εξαρτάτε από άλλους και το τι θα αποφασίσουν αυτοί. Το τι σκέφτονται, τι θέλουν να κάνουν για την ομάδα. Γιατί όπως είπα πιο πριν, δεν μπορεί μια ομάδα να κάνει 15 και 20 μεταγραφές και να πάει για πρωτάθλημα, αν δεν κρατήσει τον βασικό κορμό. Καμία ομάδα δεν μπορεί να το κάνει αυτό. Πρέπει να έχει τον κορμό της, συν κάποιες προσθήκες σε "καίριες" θέσεις που "πονάει" η ομάδα. Μόνο τότε για εμένα θα έχει αξία και η παραμονή του Τσαλουχίδη. Το υλικό που έχει ο ΠΑΣ, το 70% σου λέω, δεν το έχει καμία ομάδα στον όμιλο μας. Να σου πω και ονόματα, τον Παντελή Ιωαννίδη, τον Παντελή Μάνο, τον Ανδρέα Μπαμπάρη, τον Ντίμη Αναστασιάδη, τον Δημήτρη Φαρμάκη, ο οποίος μπορεί να είναι μεγάλος αλλά έχει την "τρέλα", γιατί κάποιος πρέπει να έχει και "τρέλα". Εμείς αύριο αν χτυπήσουμε εδώ, τελειώσαμε, θα μας πούνε άντε γεια. Δεν έχουμε ούτε συμβόλαια, ούτε τίποτα που θα μας εξασφαλίσουν. Ο ίδιος ο Τσαλουχίδης μου έχει πει κατ΄ ιδίαν, πως είναι δυνατόν αυτή η ομάδα να μην είναι πρώτη στην βαθμολογία, με αυτά που έχει δει αυτός. Ήρθε είδε, ξέρει τι γίνεται εδώ, το θέμα είναι αυτή η προσπάθεια να συνεχιστεί γιατί πολύ φοβάμαι ότι αν σταματήσει εδώ, ο ΠΑΣ Φλώρινα με το ένα βήμα που έκανε μπροστά, θα πάει δέκα βήματα πίσω και θα γυρίσει στα "πέτρινα" χρόνια. Αν θέλει η διοίκηση να κάνει τον ΠΑΣ μεγάλο πρέπει να ξεκινήσει από τώρα, από τον Μάιο και όχι τον Αύγουστο, ώστε να πάει η ομάδα εκεί που θέλει όλος ο νομός Φλώρινας. Να μην γκρεμίσουμε ότι προσπαθούμε να "χτίσουμε" τα τελευταία τρία χρόνια, γιατί αν σταματήσει αυτή η προσπάθεια οι παίχτες θα "σκορπίσουν" και η ομάδα θα "διαλυθεί".
ΕΡ: Γιώργο εσένα τι είναι αυτό που σου αφήνει η φετινή χρονιά;
Γ.Μ: Πέρα από τα λάθη που γίνανε, πέρα από τα οικονομικά προβλήματα, πέρα από τις αλλαγές προπονητών και την στήριξη που δεν, εγώ "ευχαριστήθηκα" την φετινή σεζόν γιατί ανεβήκαμε ένα σκαλοπάτι παραπάνω, όλες οι ομάδες μας βλέπανε διαφορετικά, ως φαβορί. Αυτή η προσπάθεια δεν θα πρέπει να σταματήσει εδώ, αν θέλουμε να κάνουμε το μεγάλο βήμα, πρέπει να διορθωθούν τα όποια λάθη και να συνεχιστεί κατά την γνώμη μου. Δεν έγινε φέτος, τι ν κάνουμε; Πάμε για του χρόνου. Θέλει υπομονή, δεν μπορείς να λες ότι έβαλα λεφτά και πρέπει με το "ζόρι" να πάρω το πρωτάθλημα, τότε όποιος έβαζε τα περισσότερα λεφτά θα έπαιρνε και το πρωτάθλημα, σε όλες στις κατηγορίες όχι μόνο στην δικιά μας. Να σου πω για τον Παναιτωλικό; Έχουν πέσει δις, με παίχτες και εγκαταστάσεις Α' Εθνικής και τόσα χρόνια παλεύουν να βγουν από την Γ' και δεν μπορούν. Χρειάζεται καλή οργάνωση πρώτα, και μετά στήριξη στον ποδοσφαιριστή. Το αποτέλεσμα έρχεται με βάση την ψυχολογία του ποδοσφαιριστή, δεν παίζουν ρόλο ούτε τα λεφτά ούτε τίποτα άλλο. Πως θα στηρίξουν τον ποδοσφαιριστή, πως θα τον βοηθήσουν, πως θα του πουν στο άτυχο αποτέλεσμα "δεν πειράζει" και να το εννοούν αυτό και όχι να κάθονται στην κερκίδα και να "βρίζουν" τους δικούς τους ποδοσφαιριστές. Να βρίζουν τους ίδιους που την προηγούμενη Κυριακή λέγαμε "μπράβο" ρε παιχταράδες. Όλη η ομάδα και η πορεία της, εξαρτάτε από την ψυχολογία" του ποδοσφαιριστή. Θα πρέπει να καταλάβουν πως η ομάδα είναι οι ποδοσφαιριστές.
ΕΡ: Ο κόσμος βοήθησε την ομάδα;
Γ.Μ: Όχι όσο θα έπρεπε κατά την γνώμη μου, περίμενα παραπάνω. Εντάξει στα ντέρμπι θα έρθει ο άλλος και για την "περιέργεια", ήρθε ο κόσμος, στα υπόλοιπα ματς; Βέβαια έχουμε τους 10-20 σταθερούς φιλάθλους που ερχόντουσαν μέσα - έξω, με χιόνια, βροχές και όχι μόνο φέτος αλλά και τις προηγούμενες χρονιές. Ακούω από τον κόσμο "μα δεν κάνατε τίποτα για να έρθουμε στο γήπεδο". Δηλαδή η ομάδα πρέπει να ανέβει Α' και Β' Εθνική για να έρθουν, πως θα φτάσει εκεί να δεν την στηρίξουν στα "δύσκολα". Μόνη της; Θέλω να δω τον κόσμο και σε ένα εύκολο παιχνίδι να με στηρίξει.
ΕΡ: Παρακολουθείς το τοπικό πρωτάθλημα, ποια είναι η γνώμη σου;
Γ.Μ: Το παρακολουθώ και να σου πω κάτι, το τοπικό είναι ο "καθρέφτης" του ΠΑΣ Φλώρινα. Οι ομάδες έχουν μείνει πολύ πίσω σε σχέση με άλλους νομούς και οργανωτικά και όσον αφορά το υλικό. Σε αυτό δεν βοηθάει ο βαρύς χειμώνας, με τις διακοπές των πρωταθλημάτων αλλά και γενικά δεν βλέπω τα νέα παιδιά να έχουν όρεξη για μπάλα. Βέβαια υπάρχει αυτή η προσπάθεια με τις Ακαδημίες, αλλά αυτά τα παιδιά είναι πολύ μικρά, θέλει χρόνο για να φανεί το έργο που επιτελούν. Χαίρομαι που βλέπω όμως νέους ανθρώπους να έχουν μπει σε ομάδες διοικητικά και προπονητικά, σκέφτονται όπως πρέπει. Πρέπει να μπουν νέοι άνθρωποι. Αν κάποιοι άνθρωποι μπουν στις σωστές θέσεις και γίνουν οι σωστές επιλογές, ο πρωταθλητής που θα μα εκπροσωπήσει του χρόνου στην Δ' Εθνική, δεν έχει τίποτα να "ζηλέψει" από ομάδες όπως ο Φούφας, τα Κομνηνά και άλλες που κάνουν αξιόλογη πορεία και παραμένουν στην κατηγορία. Γιατί να μην δούμε τρεις ομάδες μας στην Δ' Εθνική; Γιατί σε άλλους νομούς σώζονται οι ομάδες, τι παραπάνω έχουν. Σωστές επιλογές χρειάζονται από ανθρώπους σε σωστές θέσεις.
ΕΡ: Γιώργο πως θα ήθελες να "κλείσουμε" την κουβέντα μας, ποιο είναι το όνειρο σου;
Γ.Μ: Το όνειρο μου είναι να ξαναπαίξω έστω ένα ακόμα χρόνο στη Γ' Εθνική, αυτή την φορά με την φανέλα του ΠΑΣ Φλώρινα.
