Το Δ.Α.Κ. Φλώρινας άνοιξε τις «θύρες» του και φιλοξένησε τα πρώτα σωματεία το 1997. Τότε το γήπεδο δεν ήταν και στην καλύτερη κατάσταση (το χόρτο ήταν αραιό & καμένο) ενώ δεν υπήρχε άτομο για να το φροντίζει, ενώ δεν υπήρχαν και τα μηχανήματα τα οποία ήρθανε στο γήπεδο το 1999 (τότε ανήκε το γήπεδο στο Υπουργείο Αθλητισμού και όχι στον Δήμο). Οι μεγάλες αλλαγές γίνανε το 2003, όταν μπήκε ο καινούργιος τάπητας, το ταρτάν στίβου, τα καθίσματα στις κερκίδες (4.800), τα δημοσιογραφικά θεωρεία, οι πυλώνες φωτισμού υψηλών προδιαγραφών. Οι χώροι αποδυτηρίων και εκγύμνασης έχουν μοιραστεί όλοι σε σωματεία. Συγκεκριμένα έχουν αποδυτήρια ο ΠΑΣ Φλώρινα & ο Μέγας Αλέξανδρος, επίσης ένας χώρος των φιλοξενούμενων, των διαιτητών και από εκεί και πέρα διαθέτουν χώρους ο ΟΞΙΦ, η ΓΕΦ ξιφασκία & στίβο, η άρση βαρών, μια αίθουσα αναρρίχησης και ο Σύνδεσμος Διαιτητών.

Ο πιο «αρμόδιος» άνθρωπος για να μας μιλήσει όσον αφορά την συντήρηση του γηπέδου, δεν είναι άλλος από τον Χρήστο Μιχαηλίδη, τον «ακούραστο» φροντιστή του Δημοτικού Αθλητικού Κέντρου. Τον ρωτήσαμε κάποια πράγματα σχετικά με την συντήρηση του γηπέδου και πως αυτό φέτος παρουσιάζει αυτή την εξαιρετική εικόνα.

ΕΡ: Πόσο δύσκολο είναι για ένα φροντιστή να περιποιείται ένα τόσο μεγάλο γήπεδο;

Χ.Μ: Ένα γήπεδο για να συντηρηθεί θέλει κούραση μεγάλη, πρέπει να είσαι συνέχεια από πάνω του και να το φροντίζεις. Περνάω τις περισσότερες ώρες της ημέρας εδώ στο γήπεδο. Αυτό που θέλω προσωπικά ως φροντιστής του γηπέδου, είναι λίγο να βοηθήσουν και οι ομάδες, δεν μπορεί όποτε θέλουν να μπαίνουν και να βγαίνουν. Πρέπει να φροντίσουμε να διατηρηθεί αυτό το «στολίδι» που βλέπετε, γι’ αυτούς είναι, όχι για εμένα».

ΕΡ: Πως έγινε αυτό και βλέπουμε φέτος τον χορτοτάπητα να βρίσκεται σε εξαιρετική κατάσταση;

Χ.Μ: Βοήθησε πολύ το νερό. Δεν το ποτίζουμε πλέον με το νερό της πομόνας, γιατί το νερό εδώ της Φλώρινας είναι ακατάλληλο για πότισμα, το «καίει» το χόρτο (έχει θειάφι). Οπότε ο κυριότερος λόγος που άλλαξε η εικόνα του χορτοτάπητα, είναι η καλύτερη ποιότητα του νερού με το οποίο το ποτίζουμε φέτος.

ΕΡ: Είδαμε μάλιστα το γήπεδο κουρεμένο κυκλικά και το αποτέλεσμα μας εντυπωσίασε…

Χ.Μ: Μ’ αρέσει αν ασχολούμε με αυτό, το έχω μεράκι. Κουρεύω με διάφορα σχέδια που μπορώ να κάνω με το μηχάνημα, γενικά μ’ αρέσει να βλέπω αισθητικά ένα όμορφο αποτέλεσμα.

ΕΡ: Ποιες είναι οι δουλειές που χρειάζεται καθημερινά το γήπεδο;

Χ.Μ: Από το πρωί μέχρι το βράδι πρέπει να είσαι μέσα και να το φροντίζεις. Το γήπεδο πέρα από το πότισμα (καθημερινά) και το κούρεμα (σχεδόν κάθε 15 μέρες), θέλει τα φάρμακα του, τα λιπάσματα του, την «ειδική» περιποίηση του. Άσε που έχουμε και πρόβλημα με την πομόνα, για να γεμίσει και να φτάσει να ποτιστεί όλο το γήπεδο θέλει 24 ώρες. Οπότε ποτίζω καθημερινά από λίγο, σε κάθε μεριά του γηπέδου.

ΕΡ: Τα μηχανήματα που έχει το Δ.Α.Κ. επαρκούν για την συντήρηση του;

Χ.Μ: Ναι, ναι επαρκούν. Έχουμε σχεδόν τα πάντα, ότι χρειάζεται ένα γήπεδο για να συντηρηθεί. Έχει μηχάνημα για κούρεμα, να κάνει «αερισμό» (δηλαδή να κάνει «τρύπες» όταν είναι πολύ πυκνό το γήπεδο και αερίζεται η ρίζα), να το «χτενίζει», να το «πατάει», να σπύρει, να ρίχνει τα λιπάσματα, ένα εκχιονιστικό για το ταρτάν στίβου  κ.α. Συνολικά έχει γύρω στα 9 μηχανήματα και όλα χρησιμοποιούνται ώστε να γίνεται αυτή η συντήρηση και να διατηρείτε έτσι.

ΕΡ: Με το θέμα του βοηθητικού γηπέδου, που ακούγονται πολλά παράπονα τι γίνεται;

Χ.Μ: Για να μπορέσουμε να συντηρήσουμε και το βοηθητικό γήπεδο, θα πρέπει να γίνει καινούργια πομόνα ώστε να βρούμε νερό. Μόνο έτσι μπορούμε να συντηρήσουμε και τα δύο γήπεδα, αλλιώς δεν είναι εφικτό. Το πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχει νερό ώστε να επαρκεί για το πότισμα των δύο γηπέδων, φτάνει μόνο για το ένα. Αν ποτίσω το βοηθητικό, τότε θα έχουμε πρόβλημα στο μεγάλο γήπεδο γιατί δεν θα φτάνει το νερό για να το ποτίσω. Το καλοκαίρι βρέθηκε νερό, το οποίο έφτανε για να ποτιστούν 2 και 3 γήπεδα. Έγιναν και κάποια έργα στο βοηθητικό με σωληνώσεις που έφερναν το νερό στη δεξαμενή και αυτόματο υδρευτικό σύστημα, αλλά αυτό ήταν για ένα μήνα. Μετά το νερό κάπου «χάθηκε» στη πορεία (βρέθηκε μια «διαρροή») και πλέον δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν τα «κανόνια» εκτόξευσης νερού που μπήκανε, γιατί πολύ απλά δεν φτάνει το νερό. Η δυσκολία είναι κυρίως τους καλοκαιρινούς μήνες, τα κυβικά νερού που βγάζει η πομόνα φτάνου ίσα – ίσα να ποτίζουν το μεγάλο γήπεδο. Γι’ αυτό το βοηθητικό μένει «αβοήθητο» και «απεριποίητο» παρουσιάζοντας αυτή την άσχημη εικόνα.